Mismi.gr | Ιστορίες για να μοιράζεσαι...
  • My point of view!
  • It's my like
  • Ιnfluential People
  • Hard And Fast
  • 8 More Minutes
  • newyearresol

    Ωχ, αλήθεια. Ξέρω ότι, μετά από τόσο φαγητό και αλκοόλ, το τελευταίο πράγμα που θέλεις να ακούσεις είναι ένα εξυπνάκια, που το παίζει Carrie Bradshaw πίσω από το πληκτρολόγιο του, προσπαθώντας να σε συμβουλέψει για το τι πρέπει -και τι όχι- να κάνεις μέσα στη νέα χρονιά! Σε καταλαβαίνω, αλήθεια. Όμως τι να κάνω βρε πουλάκι μου, που το new year’s resolutions σε ένα blog στις αρχές του χρόνου είναι πιο must κλισέ και από μαραθώνιο Harry Potter τα Χριστούγεννα!

    Δε θα σου πω να το διαβάσεις οπωσδήποτε. Όχι! Θα σου πω μονάχα ότι από τότε που

    Ένα ξαφνικό αναπνευστικό πρόβλημα, μια αδύναμη καρδιά και ένα κεφάλι αγύριστο ήταν αρκετά για να τη βάλουν στα επείγοντα. Οδηγούσα απρόσεκτα ενώ ταυτόχρονα μιλούσα στο κινητό για να μάθαινα όσες λεπτομέρειες ,μπορούσα. Ξέρω, μαλακία μεγάλη, αλλά να, είναι που όταν κινδυνεύει η ζωή αγαπημένων σου ανθρώπων, δεν έχεις μυαλό να σκεφτείς τη δική σου.

    Στους άλλους πάντα έλεγα: «Ήταν αναπόφευκτο» αλλά όταν μαθαίνεις για δικό σου άτομο, αυτές οι λέξεις δεν περνάνε από μυαλό σου. Το μυαλό! Τι σπουδαίο όργανο. Και μέσα σε μια στιγμή να σταματήσει να συνεργάζεται. Σαν το διακόπτη που κατεβάζεις για καληνύχτα. Μετά το φιλί στο μέτωπο και την αγκαλιά πάνω από το κρεβάτι.

    15355748_10210995511946691_7925287086033720173_n

    Τις χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα μας. Τις γράφουμε σε χαρτί για να τις διαβάσουμε, τις δίνουμε φωνή για να ακούγονται, τις βάζουμε χρώμα για να τονίζονται και στόμφο για να επισημάνουμε κάτι που μας ενοχλεί. Μερικοί τις γράφουν ορθογραφικώς λανθασμένα ενώ άλλοι τις κολλάνε συνθετικά κάνοντας τες μεγαλύτερες.

    Λέξεις!

    Μπορούν να συνθέσουν φράσεις (π.χ. μία κίτρινη πολυθρόνα) ή και προτάσεις (π.χ. Μια κίτρινη πολυθρόνα στο σαλόνι θα ταίριαζε περισσότερο), είναι ικανές να χτίσουν γέφυρες αλλά και να γκρεμίσουν ολόκληρα κάστρα. Λέξεις που χρησιμοποιούμε καθημερινά αλλά και άλλες που δεν τολμήσαμε να εκφέρουμε ποτέ.

    img_20161020_224944

    – Και τώρα τι;

    – Τι εννοείς τι;

    -Τι γίνεται από εδώ και πέρα;

    -Τι θες να γίνει παιδί μου; Τίποτα.

    -Μην μας αποφεύγεις Μιμάκο. Μίλα!

    -Καλά σου λέει η Κέλυ. Δε γίνεται να μη γίνει τίποτα!

    -Ήσασταν τόσα χρόνια φίλοι ρε, σύνελθε!

    -Ήμασταν;

    -Δεν ήσασταν;

    -Ήμασταν!

    -Άρα;

    -Άρα οι άνθρωποι αλλάζουν Ζωή.

    -Οι άνθρωποι ναι. Οι φίλοι όχι.

    -Δε θέλω άλλο. Δεν μπορώ.

    -Δε μας αρκεί αυτή η απάντηση.

    – …

    …και κάπως έτσι ξεκίνησε άλλη μια συζήτηση με τη Ζωή και την Κέλυ, τις φίλες που όλοι θα ήθελαν να έχουν άλλα είναι μόνο δικές μου. Συζήτηση που κατέληξε με κρασί, παγωτίνια και ξενέρα…

    2

    Ναι, υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας που ούτε οι λέξεις δεν είναι αρκετές. Υπάρχουν περιπτώσεις που το να μιλάς όχι μόνο δεν είναι καλό, όχι μόνο δεν αξίζει, αλλά ταυτόχρονα είναι ικανό να σου αλλάξει και θέση στην σκακιέρα. Και δε λέω, θα είναι όλα τέλεια, αν η καινούργια σου θέση ανήκει δίπλα στη βασίλισσα. Δεν υπάρχει κανένας φόβος εκεί. Τι γίνεται όμως αν

    Toddler boy holding on to father's legs

    Να είσαι ταλαντούχα, έξυπνη, όμορφη, αξιοπρεπής, επαγγελματικά επιτυχημένη, οικονομικά ανεξάρτητη, να ζεις τον έρωτα της ζωής σου, να ’χεις πάρει βραβεία, να έχεις φίλους, να τραγουδάς ωραία, να είσαι περιζήτητη, να ’χεις κάνει διεθνή καριέρα, μια υπογραφή σου να αξίζει κοντά στα 200 εκατομμύρια δολάρια, να ’χεις κάνει τη ζωή που έχεις ονειρευτεί και που σχεδόν κανείς δε μπορεί καν να φανταστεί, να δουλεύεις και γι’ αυτόν το λόγο να δίνεις δουλειά σε χιλιάδες άλλους και να έρχεται ξαφνικά εκείνη η στιγμή που θα σε διαλύουν με σχόλια αισχρά, αγενή και βιτρΐολικά για το πόσο άσχημα και μοναχικά νιώθεις που δεν έχεις φέρει στον κόσμο παιδιά. 

    photo-2-must

    Εκατό νέοι επίδοξοι επιχειρηματίες, δεκαέξι δραστήρια μέλη της οργανωτικής επιτροπής, δώδεκα πετυχημένοι επιχειρηματίες της πόλης, πέντε ημέρες γεμάτα workshop, μία μοναδική επιχειρηματική εμπειρία για τους νέους της Θεσσαλονίκης, με την υποστήριξη της Coca-Cola! Και αυτά είναι μόνο ελάχιστα απ’ όσα συνέβησαν την προηγούμενη εβδομάδα στη Θεσσαλονίκη. 

    Εξάλλου, τα είχαμε πει αναλυτικά σε

    mimis

    Και δηλαδή θέλεις να μου πεις ότι είναι φυσιολογικό να κάθεσαι μόνος σου σε ένα μαγαζί και να τρως; με ρώτησε για ακόμα μια φορά ο Βάκχος, ο οποίος δεν μπορούσε να χωνέψει με τίποτα ότι μόλις πριν, είχα κάνει αυτό που θεωρεί απαγορευτικό για την ανθρώπινη φύση!

    Φυσιολογικό δεν ξέρω! Αναζωογονητικό όμως, σίγουρα ναι! , του απάντησα αμέσως, όσο έβαζα το μπουφάν μου πίσω από το άνετο σκαμπό. Πάλι καλά που το κόκκινο κρασί ήταν ήδη ανοικτό πάνω στο μπαρ και με περίμενε. Προβλεπόταν ένα αρκετό δύσκολο βράδυ Παρασκευής και το κρασί θα ήταν ο μοναδικός μου σύμμαχος.

    room

    Η ειδοποίηση στο κινητό μου η οποία με ενημέρωνε για ένα αδιάβαστο sms που είχα εδώ και 3ώρες, ήταν και ο λόγος που ξύπνησα την Κυριακή το πρωί στις 11. Το προηγούμενο βράδυ είχαμε βγει στη Φθινοπωρινή Θεσσαλονίκη, η οποία είναι ονειρεμένη αυτήν την περίοδο, προσπαθώντας να καταλήξουμε με την παρέα για τις πρώτες χειμερινές διακοπές της σεζόν: Πήλιο ή Ζαγοροχώρια;

    Όπως ήταν λογικό, η συζήτηση τράβηξε μέχρι τα ξημερώματα, με πολύ γέλιο και καμία απολύτως κατάληξη.

    Τι έλεγα όμως; Α, ναι! Για το sms εκείνο που με ξύπνησε νωρίς το πρωί της Κυριακής.

    Το διάβασα με το ένα μάτι κλειστό από το φως της οθόνης του κινητού:

    smoking-918884_640

    Στην αρχή μου έμαθαν ότι πολλές φορές, στη ζωή, κάνουμε πράγματα γιατί «πρέπει». Στο πανεπιστήμιο, είπα να πάω ενάντια στους κανόνες! Νόμιζα ότι είχα μεγαλώσει αρκετά για να ακολουθώ το κοπάδι και κάπως έτσι αποφάσισα πώς ήρθε η στιγμή να κάνω «ό,τι μου αρέσει». Έπρεπε να πατήσω τα 26 για να καταλάβω πόσο τρομερά λάθος τρόπο σκέψης είχα…